Als meisje zijnde ga je nadat je getrouwd bent met je man mee. Dat is bekend en dat is in vele culturen ook normaal. Maar… wat als je man nou nog bij zijn ouders woont? En wat nou als je schoonmoeder (of vader) een kreng blijkt te zijn?

Ik mag als getrouwde vrouw wel eens bij mijn ouders logeren, wat ik heel leuk vind. ’s Avonds als vader naar bed is, blijven mijn moeder en ik tot laat praten. Heel gezellig en het voelt als bonding. Het gaat over van alles, alleen laatst ging het over schoonouders en dan voornamelijk hoe zij als pasgetrouwde in huis was genomen, helemaal niet prettig. Mijn vader woonde bij zijn ouders en al zijn broers en zussen woonden er nog. Mijn vaders moeder ervaar ik niet als slechte vrouw hoor, maar volgens mij is het iets van vroeger. Daar irriteerde ik me aan. Maar gelukkig emigreerden een deel van mijn vaders familie, moeder, broers en zussen, naar Nederland en mijn ouders en ik bleven achter in Suriname. Hier hebben ze hun eigen leven samen kunnen opbouwen, als een gezinnetje.

In-laws in India – Suriname – Nederland

In India is het normaal dat de man bij zijn ouders woont, of zijn ouders wonen bij hem. In Suriname geldt dezelfde regel. Heel vaak woont zo’n gezin in één groot huis en het meisje komt erbij wonen.

In Nederland is het anders. Voordat een stelletje gaat trouwen, zorgen ze er eerst voor dat het huis waar ze beide gaan wonen helemaal klaar is om in te trekken, dan komt de trouwerij en DAN gaan ze lekker apart wonen. En toch komt het ook wel voor dat de zoon nog bij zijn ouders woont, ook nadat ze getrouwd zijn. Misschien is het huis dan nog niet klaar waar ze komen te wonen. En het komt ook wel eens voor dat de schoonouders dat willen omdat ze nog een beetje invloed kunnen uitoefenen op je leven. Nee, grapje, geen idee.

Voordat ik zelf ging trouwen, was ik toch een beetje bang. Ik zag en hoorde in films, series en mensen in real life vaak over die kreng van een schoonmoeder. Nu heb ik het geluk dat mijn schoonmoeder de allerliefste vrouw is en bovendien niet eens in het land woont.

Maar toch, what about you guys? Zou je bij je in-laws willen wonen?

Oorzaken

Ik heb even rondgeneusd en er zijn een aantal punten die meespelen in waarom vooral de schoonmoeder moeite kan hebben met haar schoondochter.

Eerste punt: sowieso is geen enkele vrouw goed genoeg voor hun allerliefste zoon. Ze (schoonouders) hebben er reuze moeite mee dat jij er met hun zoon vandoor gaat, want serieus, jij bent niet hetzelfde als zijn moeder. Zij weet hoe ze voor haar zoon moet zorgen en jij niet.

Tweede punt: vrouwelijke competitie. Vrouwelijke jaloezie is en blijft overal in je leven een grote rol spelen. Of het nou je schoonmoeder is, collega’s op werk, je vriendinnen of op school. You can not escape this.

Derde punt: jij voldoet niet aan het beeld van wat zijn ouders van hun aanstaande schoondochter gevormd hadden. Zij moet puur, goed geleerd zijn, thuis willen blijven als de kinderen er zijn, niet in de weg staan van de plannen die ze hadden met hun zoon en werkelijk niets te vertellen of te beslissen hebben over hun zoon. Daar heb je zijn moeder voor, toch?

Tot slot: botsende karakters. Karakters kunnen botsen. Jullie liggen elkaar niet. Kan gebeuren.

Oplossing

Ervan uitgaand dat er altijd oplossingen zijn voor alle problemen, gaan we positief door het leven. Zit je in zo’n situatie, onthoud dan dat communicatie het belangrijkst is. Praat er met je man/vriend over en met anderen om je heen, want je bent echt niet alleen. En seriously, maak je niet al te druk. Want wat niet gaat, gaat niet. Ik heb geleerd dat niet iedereen je lief hoeft te vinden en als je iedereen in hun waarde laat kom je veel verder.

 

 

Over de auteur

Hoi, ik ben Jane B. Ik ben een badkamer schrijfster, je weet wel, die van de badkamer zangeressen, maar dan voor het schrijven. Ik schrijf romans, met een gebeurtenis wat we in het dagelijks leven niet graag naar buiten brengen. Mijn hobby's zijn lezen en schrijven, ik kijk graag series en films. Mijn tijd tussen deze vier vind ik moeilijk te verdelen soms. Ik ben getrouwd en ik ben een familie mens, maar soms vind ik het heel erg leuk he-le-maal alleen te zijn. Mijn motto voor het leven is: Leef! Live is to short!

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.