Het is een keuze die jullie samen maken. Gaan jullie voor het huwelijk samenwonen of mag/kan dat pas nadat jullie getrouwd zijn? Wereldwijd zijn de meningen over samenwonen voor het huwelijk verdeeld. Voor de één is het niet meer dan normaal dat de eerste stap samenwonen is en voor de ander is het not done om voor het huwelijk samen in een huis te wonen. Deze blog gaat dan ook over samenwonen voor het huwelijk: wijsheid of taboe?

Westerse wijsheden

In de westerse samenleving is het niet meer dan “normaal” voor een stel om eerst samen te wonen, voordat zij in het huwelijksbootje stappen. Je leert je partner immers het beste kennen als jullie 24/7 op elkaars huid leven. Misschien leer je dan meer over hoe hij of zij omgaat met sokken, misschien vinden de sokken nooit de weg naar de wasmand en moet jij een handje helpen. En wat doet dat met jou? Je leert dus ook iets meer over jezelf.

Ik hoor dan ook vaak van stellen dat zij bewust kiezen om eerst samen te wonen, zodat zij elkaar beter kunnen leren kennen op een andere manier. Je staat dan minder voor verrassingen na het huwelijk en kunt na het huwelijk beter omgaan met deze verrassingen. Er valt wat te zeggen over deze westerse wijsheden.

Niet-westerse normen en waarden

In niet-westerse samenlevingen zijn er andere normen en waarden. Van oudsher is het gebruikelijk om eerst te trouwen en daarna samen te wonen met je partner. Deze normen en waarden worden van generatie tot generatie overgebracht. Op een gegeven moment is dit een traditie en is het niet meer dan normaal om deze traditie op te volgen. Het gaat dan tegen de normen en waarden in om hier verandering in aan te brengen.

Ik kan me voorstellen dat de druk hoog is voor niet-westerse stellen om eerst samen te wonen. Wellicht kan het soms niet eens, omdat er geen toestemming wordt verleend van de ouders. Het is dan moeilijk om tegen de ouders in te gaan. De ouders op hun beurt zijn dit niet gewend, zij hebben waarschijnlijk meegekregen dat het een taboe is om voor het huwelijk samen te wonen. Wat zal de omgeving hier wel niet van vinden? De steun van de omgeving speelt immers een belangrijke rol in niet-westerse samenlevingen.

Moderne tijd

In Nederland merk ik dat samenwonen voor het huwelijk door niet-westerlingen steeds meer geaccepteerd wordt en dus niet meer als taboe wordt gezien. Natuurlijk zal het hier en daar nog wel voorkomen, maar er is meer begrip voor. Je wilt niet dat een huwelijk kapot gaat, omdat het stel elkaar nog niet goed genoeg had leren kennen. Samenwonen kan dan gezien worden als een middel om begrip te creëren in een huwelijk.

Uiteraard kan je ook begrip creëren in een huwelijk zonder van tevoren samengewoond te hebben. Je gaat niet meteen uit elkaar, als je na het huwelijk merkt dat je aanstaande er een sport van maakt om de vuile sokken standaard niet in de wasmand te gooien, maar in de slaapkamer te laten staan. Dit is maar een voorbeeld, misschien heeft je aanstaande wel veel van zulke gewoontes.

Weisheid of taboe

Aan het einde van de dag draait het erom hoe je met strubbelingen omgaat. Samen sta je sterk en als je een eenheid vormt, komen jullie er samen wel uit. Mijn mening is: er is geen goed of fout in deze kwestie, het gaat erom hoe jij en je partner samen tegen dit fenomeen aankijken.

Hoe kijk jij aan tegen samenwonen voor het huwelijk?

Over de auteur

Shalini, mede-oprichtster van hisorher.nl, oftewel Her is: gek op eten, films, social media, de betekenis van het leven en gezelligheid. Reizen ziet ze als haar luxe hobby. Bloggen is haar manier van het uitdrukken van de kleine dingen uit het dagelijks leven.

Gerelateerde berichten

2 reacties

    • Shalini

      Wij vinden samenwonen voor het huwelijk “normaal”. Wat wij zouden doen is nu lastig te zeggen :-). Dat zien we wel als het moment daar is!

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.