Toen ik naar de basisschool en middelbare school ging, moest ik verplicht ontbijten van mijn moeder. Ik was dat dan ook gewend. Iedere ochtend at ik een sneetje brood en dronk ik een kopje thee. Ondanks mijn voorliefde voor koffie, die ik op vroege leeftijd al had ontwikkeld, mocht ik van mijn moeder doordeweeks echt geen koffie drinken. Ook niet een slokje. Terwijl zij degene was die ervoor had gezorgd dat ik af en toe verlangde naar koffie. De breakfast @ Shalini was toen dus best saai.

Later toen ik “groot” werd, bepaalde ik zelf of ik wel of niet ontbeet. En ik koos voor de makkelijke weg, niet ontbijten dus. Niet dat ik dan langer sliep. Uitslapen is nooit mijn ding geweest en dat zal het nooit worden. Mijn ontbijt bestond uit: koffie! Precies dat wat mijn moeder mij voorheen verboden had tijdens het ontbijt.

Een paar jaar geleden begon ik enorme last te krijgen van mijn maag. De huisarts vond mij te jong voor maagproblemen en wilde eerst mijn eetpatroon doornemen, voordat ze een slangetje door mijn mond zou stoppen voor vervolgonderzoek. Voor het eerst vond ik dat mijn huisarts een briljant idee had.

Het dialoog ging als volgt:

Huisarts: “Vertel eens, hoe vaak eet je per dag en wat eet je dan”?

Ik: “Ik begin met een kop koffie, eet overdag twee sneetjes brood, soms wat fruit, als ik thuiskom eet ik meteen warm en ’s avonds snack ik soms”.

Huisarts: “Je begint dus met koffie”?

Ik: “Eh ja”?

Huisarts: “Dus je drinkt koffie op een lege maag”?

Ik: ”Eh ja”? (Ik doe volgens mij iets niet goed)

Mijn huisarts concludeerde al gauw dat ik niet voldoende verspreid at. En het allerbelangrijkste, ik miste een ontbijt, het goede begin van de dag. Dat was blijkbaar niet goed. Haar opdracht was om te beginnen met een klein, licht ontbijt en om vervolgens een paar keer per dag een beetje te eten. Ik had niets te verliezen, de pijn aan mijn maag was niet uit te houden. Ik begon het advies op te volgen.

Ik kan ’s morgens echt geen hap door mijn keel krijgen. Ik moest dus iets bedenken wat ik wel door mijn keel kon krijgen. Een sneetje brood lukte al bijna niet. Toen kwam ik op het idee om cornflakes te eten, niet met melk, maar met yoghurt en fruit.

Ik ben nu een paar jaar verder en ik kan je vertellen dat het heeft gewerkt. De pijn aan mijn maag is weg en ik heb ’s morgens meer energie, dan voorheen. Als ik in het weekend iets later opsta, dan merk ik al gauw dat mijn lichaam een ontbijtje verwacht.

Laatst zag ik op Editie NL dat ontbijttentjes nu steeds vaker worden opgericht. Het is jammer dat er nog niet zoveel ontbijttentjes in Rotterdam zijn. Het concept spreekt mij wel aan, het is even iets anders. Alleen vraag ik me af of ik wel naar een ontbijttentje zou gaan. Je moet dan nog eerder opstaan, er met iemand heengaan (of alleen ontbijten, wat ik thuis eigenlijk ook doe) en vervolgens vanaf daar naar het werk gaan. Hmm ik weet het niet hoor, misschien houd ik wel teveel van mijn eigen koffie en schaaltje cornflakes met yoghurt en fruit. Daar ga ik waarschijnlijk niet m’n bed voor uit!

Binnenkort wil ik wel een ander ontbijtje uitproberen. Op den duur gaat cornflakes met yoghurt wel vervelen. Ik hou wel van fluffy american pancakes (uiteraard zonder ei), maar wie gaat dat voor mij maken? Daar heb ik zelf geen zin in om half 7 in de ochtend. Wat dat betreft ben ik wel lui 🙂

Ik zal wel op onderzoek uitgaan. Ben jij een ontbijter en zo ja, wat eet jij dan?

Over de auteur

Shalini, mede-oprichtster van hisorher.nl, oftewel Her is: gek op eten, films, social media, de betekenis van het leven en gezelligheid. Reizen ziet ze als haar luxe hobby. Bloggen is haar manier van het uitdrukken van de kleine dingen uit het dagelijks leven.

Gerelateerde berichten

4 reacties

      • Shalini

        Oehh met verse frambozen. Als jij nou ’s morgens hardlopend hierheen komt, krijg je yoghurt met mango en maracuja. Deal? Btw, sta je zo vroeg op op je vrije dag?

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.